Geschiedenis

De in de vroege Middeleeuwen gestichte stad was van strategisch belang voor de hertogen van Gelre en was aangesloten bij het Hanzeverbond. Stadsmuren en poorten beschermden de stad. Deze geschiedenis is nog steeds herleefbaar in de monumenten en het stratenpatroon van de vestingstad.

Bescherming van het stadsgezicht

Het stadsbestuur van Hattem heeft in de loop van de jaren veel middelen gestoken in de daadwerkelijke bescherming en verbetering van het stadsgezicht. Ook particulieren hebben hun bijdrage geleverd. De Stichting Stadskern Hattem heeft veel panden laten restaureren. De binnenstad herbergt nog steeds vele monumenten. Er zijn drie gebouwen die domineren in het silhouet van Hattem: stellingmolen de Fortuin, de Grote of Andreaskerk en de Dijkpoort.

Stellingmolen de Fortuin

De Fortuin is al bijna 200 jaar oud. Deze korenmolen is gebouwd in 1816. Het houten achtkant heeft dubbele zogenaamde veldkruisen om de romp te verstevigen. De onderbouw van de molen is in 1852 vervangen door een bakstenen voet. De molen wordt draaiende gehouden door vrijwillige molenaars. Zij malen evenals de vroegere beroepsmolenaars nog steeds graan tot meel.

De Grote of Andreaskerk

Op 27 oktober 1407 werd de kerk door de wijbisschop van Utrecht gewijd. De kerk kreeg bescherming toegewezen van apostel Andreas en de heilige Catharina van Alexandrië.

De grote of Andreaskerk staat aan de Markt in Hattem. In deze kerk vinden kerkdiensten, orgelconcerten en andere muzikale evenementen plaats. In de kerk zijn twee orgels aanwezig, het Slegelorgel en het Flentroporgel. Het Slegelorgel is gebouwd door Jan Slegel en was klaar in 1677. Het tweede orgel is geplaatst omdat de eerste orgel te klein werd. In 1974 is er een algehele restauratie uitgevoerd.

De Dijkpoort

De Dijkpoort is een stadspoort uit de 14e eeuw. De poort is in 1908 gerestaureerd. De architect P.J.H. Cuypers heeft toen weergang, kap- en hoektorentjes toegevoegd. Hij nam vele andere stadspoorten als voorbeeld.

De toevoegingen zijn nog goed herkenbaar, omdat ze bestaan uit een andere steensoort. Vroeger stond er buiten de poort nog een jongere voorpoort met twee ronde torens. Eén verbindingsmuur staat nog overeind. Hierin bevinden zich kanon- en haakbusschietgaten. De laatste dienden voor het gebruik van de haakbus, waarvan de haak achter een balkje werd gelegd om de terugslag op te vangen. Dit was een primitief vuurwapen, dat van de 15e tot de 17e eeuw werd gebruikt.